Michel Adlen (1896 lub 1899 Saki lub Łuck – 1980 Paryż)

W latach 1918–1922 mieszkał w Wiedniu, gdzie uczył się malarstwa i współpracował z czasopismem „die Muskete”. Tam również po raz pierwszy prezentował swoje prace szerokiej publiczności. Rok po zakończeniu nauki wyjechał do Berlina i uczestniczył w kilku wystawach poświęconych sztuce graficznej. Następnie zamieszkał w Paryżu, gdzie zainspirował się kubizmem, który miał znaczący wpływ na jego twórczość do 1925 roku. We Francji Adlen tworzył ilustracje do bajek i powieści. Uczestniczył w Międzynarodowej Wystawie drzeworytów zorganizowanej w Warszawie w 1936 roku. Współpracował z czasopismem „Nos artistes”. Należał do wielu ugrupowań artystycznych, między innymi Société des artistes russes, jak również był współzałożycielem Association des artistes peintres et sculpteurs juifs en france (Stowarzyszenia francuskich Artystów Malarzy i Rzeźbiarzy Żydowskich we Francji). Wydawał albumy ze swoimi litografiami (do jednego z nich wstęp napisał André Salmon). Monografię dzieł artysty stworzył w 1955 roku Armand Lanoux. Adlen malował przede wszystkim martwe natury, pejzaże, akty, portrety oraz motywy cyrkowe.